Doğaya duyulan nedensiz aşkın sebebi aslında insanlığın tarihinden insanla birlikte doğuyor yine. Öyle ki bu aşk yine dönüp dolaşıp insana deva oluyor, insana yarıyor. Kim olsun ki tabiatın, doğanın güzelliğinin etkisinde kalıp içsel bir huzura ermesin. Biraz yeşil ve biraz maviye duyduğumuz aşkla huzurun içsel bütün rahatsızlıklarımızı yatıştırıp iyileştireceği düşüncesi hiç uzak gelmiyor. Doğanın estetik etkisinden doğan görsel sanatın yanı sıra işitsel sanatın iyileştirici etkisi düşünüldüğünde şifanın doğanın somutluğu bir yana, soyutluğundan da beslenip insana derman oluşu bana göre pekte şaşırtıcı değil. Pandemi dönemini de konuya dahil ederek doğanın insan için önemine ve faydasına biraz eğilelim derseniz aradığınız şey şuralarda olabilir.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.