Serideki en sevdiğim kitap bu oldu. Belki seri tamamlandığı zaman fikrim değişir ama duyguların en yoğun olduğu kitap buydu benim için. Yılların beklentisi ve Tally'in aslında hiç umudu olmasını düşünmesine, yaptığı hataya rağmen içinde bir yerlerde hep Foster'i sevmeye devam etmesi. Yaaaa, Foster ahhh şampiyonummm neler yaşamış o Arlo şerefsizi yüzünden neler çekmiş, Allah'ın cezası herif pislik yaa nefrett. Vivi'de her ne kadar kurban gibi gösterilsede o zaten ayrı bir salaktı, tam gerizekalı tam. Anlat bari yillar geçmiş, ayyy hiç sevmedim yani hiç . Neyse Tally ve Foster'ı düşünüp sinirimi geçiriyorum, sonu iyi oldu bari.