Spoiler vermemek için uğraşmadım. Ona göre okursunuz.
İnceleme yapmayalı, bir şeyler yazmayalı hatta daha doğrusu, düzgün bir şekilde kitap okumayalı çok oldu…
Şimdi anlatacaklarımla bir ilgisi yok ama elimden geldiğince dilim döndüğünce bana bıraktıklarından bahsedeyim.
Benim için Algernona çiçekler; ‘Martin Eden’ , ‘Kişisel Bir Sorun’ , ‘Fareler Ve İnsanlar’ kitaplarının karışımı gibiydi. Bazı yerlerde kitabı bırakmamak için zorladım da kendimi. Uzun geldi. Açıkçası insanların martin edeni okumadan fareler ve insanları okumadan bu kitabı okumasını istemem. Çünkü bahsettiğim duyguları en iyi anlatanların o kitaplar olduğuna inanıyorum. Her neyse eleştirim bittiyse azıcık da övelim.
Böyle hassas konularda, özel insanların konu edinildiği filmleri de, kitapları da rahat rahat okuyamam. İçimde hep bir şeyler kırılır, toparlamam zaman alır.. Bazen, her zaman değil, böyle kitaplar, filmler hayatımızda olmalı! Olmalı ki düşünebilelim!?. Yine içim buruk, kırık kime bilmiyorum… İnsanlara mı, hayata mı, kadere mi?..
Lütfen özel insanlara özel davranın. Özelden kastım, insan olduklarını unutmayın, unutmayalım yeter!!!
Veda etme vakti:
"Not: lütfen eğer vaktiniz olursa Algernonun arka bahçesindeki mezarına birkaç çiçek koyun olurmu."(s.325)
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.