Kiçik bir otaqda kirayənişin olub, işləyən qadın və qadının stolunun altında eyni şəkildə kirayənişin olub, işləyən bir kişi ilə başlayır səhnə. Kişi də qadının stolunun altında kirayənişin olduğundan qadına pul ödəyir.
"Dragomir: ...Ben burada cennetteyim. Sonra, bacaklarınız da hoşuma gidiyor.
Florance: Ayaklarım işinize engel olmuyordur umarım! Bazen orada olduğunuzu unutup, oraya buraya kıpırdatıyorum. Ufak tefek darbeler alıyorsanız, inanın farkında olmadan..."
Roland Topor dəyərli yazıçıdır. Məktəbdə başladım, orda da bitirdim. Sinifdəki səs-küyə rəğmən səhnənin içinə, həmən stolun altına girdim elə bil; saatlarla da çıxmadım.