Ölüm gerçeğini gün gün, hatta saat saat hissedip, acıyı İvan İlyiç'le birlikte yaşadığım kitap. Okurken artık bitsin de kurtul be adam diyerek okudum. Tolstoy'la tanışmam bu kitapla ve çok tatmin edici bir şekilde oldu. Bu adamlar nasıl yazmış bunları, bu işleri nasıl yapmış hayret verici.
-spoiler- Vicdansız kadın adamın başının etini yedin. Ne kaprisin bitti ne tribin bitti en sonunda öldürdün adamı başın göğe erdi mi. Bir de hasta yatağına gelip yalandan sevgi gösterileri, öpücükler. Beni bile ikna edemedim şu hareketlerinin içtenliğine. Hele o arkadaşları yok mu... Adam ölmüş gitmiş bunlar gecesinde 52 karıp oynamaya başlamışlar. Ölen adama bi saygınız olsun, oturun biraz düşünün yarın öbür gün bizim cenazemiz ne olacak diyin be. Hepinize yazıklar olsun, sizin böbreğiniz yer değiştirmekle kalmasın ağzınızdan çıksın inşallah kalpsiz merhametsiz adamlar.
dip: İvan İlyiç'le birlikte insanı düşünmeye zorlayan bir kitap. Adamın kendine sorduğu soruların cevabını, siz kendi hayatınız için vermeye çalıştığınızda, kan ter içinde terlemeye başlıyorsunuz. Etkileyici ve can sıkıcı