Ben bu dünyanın içine öyle bir girip kayboldum ki, son sayfayı kapattığımda döndüğüm dünyanın ızdırabıyla ellerim bomboş kaldı… Sabahattin Ali’nin dünyasına girmek…
Onunla yürümek, sevmek, direnmek, inanmak…
Ve sonra çaresizce susmak… Birini sevmek yetmezmiş,
Onu anlamak da yetmezmiş…
Bazı insanlar bu dünyaya fazla “gerçek” geliyor. Her şeyin bu kadar sahte olduğu bir zamanda, onun gibi gerçek bir adamı tanımak ağır geldi. Şimdi yeşil mürekkep ellerime değil kalbime bulaştı. Ve sanırım uzunca bir süre çıkmayacak…
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.