Eric Knight - Lassie
Bu kitap bana sadakatin sesini dinletti. Ama sessizce, gözyaşlarıyla karışık bir sevgi gibi… İçinde bağırmadan sevmenin ne demek olduğunu anlattı.
Lassie bir köpek, evet, ama onun kalbi öyle büyük, öyle temiz ki, insanın kendi kalbine ayna tutuyor sanki. Bir canlı, sevdiği bir çocuk için ne kadar ileri gidebilir? İşte bu kitap bu sorunun cevabını veriyor: Sınır tanımadan, yolları aşarak, yorulsa da dönmeden…
Eric Knight’ın dili sade, akıcı ve duygu yüklü. Abartmadan yazıyor ama kalbinin derinliklerine işleyen o sıcaklığı çok iyi hissettiriyor. Anlatımı o kadar içten ki, bazen sanki Lassie’nin gözlerinden okuyorsun olan biteni… Bazen de o küçük çocuğun kalp atışlarını hissediyorsun, köpeğine kavuşma umuduyla.
Lassie’nin yaşadığı mücadele aslında bir hayvanın değil, saf sevginin mücadelesi. Aç kalıyor, korkuyor, yalnız kalıyor ama dönüp gitmiyor. Çünkü içindeki sevgi ona yön veriyor. Bu bana şunu düşündürdü: Sadakat, sadece bir hayvanda değil; insanın insanlığına duyduğu saygıda da olmalı.
Kitaptan kalbime kazınan cümlelerden biri:
“Lassie’nin yürüdüğü yol, bir köpeğin değil, yüreğin yoluydu.”
Ve bir diğeri:
“Ev, sadece bir yer değil; seni bekleyenin olduğu yerdir.”
Lassie için “ev” sadece dört duvar değil; sevgi, bağlılık ve hatırlanmak demekti. Ve bu öyle güçlü bir duyguydu ki, onu engellemeye çalışan hiçbir şey karşısında duramadı.
⸻
Bu kitap bana hem hüzün hem umut verdi. Sevmenin ne kadar sessiz, ne kadar derin bir şey olduğunu yeniden hatırlattı.
Ve şunu fark ettim: Bazen en çok konuşmayanlar sever. En çok konuşmayanlar dönüp gelir… Tıpkı Lassie gibi.
| Esra
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.