Anılar güzel, gerçekler karmaşık
Kitabın başlangıcıyla bittiği nokta beni gerçekten şaşırttı. Çok daha farklı olaylar bekliyordum. Kafamda oluşan kurgu, belli ki yazarın kurgusundan çok farklıymış.
Bu bir hippi kasabası ve oranın ilk bebeği olan minik Bit ile ailesi hakkında bir roman. Arkadya’da yaşayan insanlara “özgür insanlar” diyorlar. Neredeyse hiç kural yok. Bildiğimiz tek kural, evcil hayvan yasağı; o da hayvanları köleleştirmenin yanlış olduğu düşüncesine dayanıyor. Arkadya sözde bir yöneticiye de karşı ama Handy karakterinin çok açık bir şekilde bir yönetici olduğunu fark ediyoruz. Aslında özgür insanlar da bunun farkında, hatta Bit’in babası Abe bile bence kısmen bir yöneticiydi.
İşte tam da bu noktada, benim beklentim Arkadya’nın zamanla özgürlük iddiasından uzaklaşıp klasik bir yönetim biçimine evrilmesiydi. Kaçtıkları şeye dönüşmelerini okumayı bekledim. Ama hiç öyle olmadı.
Arkadya’nın anlatıldığı bazı bölümlerde zaman zaman sıkıldım, bu yüzden puan kırdım. Tam da “Bu kitap nasıl bitecek acaba?” dediğim anda roman daha akıcı hâle geldi. Beklentimden farklı gelişen olaylar ilgimi çekti ve böylece kitabı bitirdim.
Bit’in çok duygusal ve geçmişe takılı kalan biri olduğu bence çok netti. Anı yaşadığı anlar çok azdır herhalde. O anlarda mutlu olduğunu bile fark etmiyor ama yıllar sonra o anları büyük bir özlemle ve güzellikle hatırlıyor. Romanda onun gözünden ilerlediğimiz için her şeyi bu romantik bakış açısıyla gördük. Bir çocuk ne kadar zorluk yaşarsa yaşasın, çocukluğunu bir şekilde aklamaya çalışıyor ve ona özlem duyuyor.
Arkadya güzel bir kitaptı. Hippiler dış dünyaya çok hızlı uyum sağladılar ama hep özlemini mi çektiler? Yoksa bu sadece Bit’in romantik çocukluk özlemi miydi? Belki de Arkadya’da özlenecek bir şey bile yoktu… Bu soruların netleşmesini isterdim. Ama sanırım onları benim düşünmem gerekiyordu.
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.