çoookk uzun zamandır elime düzgün kitap alamıyordum(yks+mezuna bırakma) bu kitap sayesinde tekrar başladım. ilk kitabı okurken sanki 2022deki kendimleydim küçük notlarım vardı çok tatlıydı. ilk kitabı bitirdikten sonra ikinci kitap bana lazım dedim aldım okudum şimdi bitirdim. çok fazla düşüncem olduğu için yazmaya karar verdim BAŞLIYORUM
kitabın bazı yerleri çok saçmayı poetik olmaya çalışırken saçmalaşıyordu sanki ingilizce bir şiiri google translateten çevirir gibi saçma cümleler vardı kitabın orijinalinde yok muhtemelen çünkü okuduğum reviewlarda şikayet eden yoktu. ve bazı yerleri(yine çeviri hatasından olabilir) biraz cinsiyetçiydi erkek gibi olmak erkekliği bastırması garipti. okay aristo kendisini açıyor güzel bir gelişme ama dante kitabın çoğunda yoktu okul süreci o kadar boştu ki kitabı okurken kendimi camdan sarkıtmak istedim. yani kitapta aristoyu sevmedim ama birinci kitapta seviyordum .
ama babasını kaybettiği yerlerde bende babamı kaybettiğim zamanları düşündüm gerçekten değişim oluyor. keşke o dramatik değişimden çok gerçekten gerçek hayat değişimi olsaymış sonuçta kitap çok 'gerçekçi' ya. beni biraz sinir etti bu kitap. yine de i love dante so much he deserve better bence . ayrıca spoiler nasıl konuluyor unuttum özür