Durumların ve nesnelerin başka bir şeye dönüşmesi, etrafa yayılması, büyüyüp küçülmesi, farklı nitelikler kazanması kitabın en baskın yönüydü sanırım. Bu tarza dair ne hissettiğimden emin değilim. Güzel olmasına güzel. Kararsızlığım kitabın içinde bu kadar sık karşılaşıyor olmaktan kaynaklanıyor. Evet, tutarlılık olarak güzel ama bir yerde benim için değerini yitirip uzatılmış cümlelere mi dönüştü diye tereddüt yaşadım. Yine bu tarzın da çok büyük etkisiyle büyülü bir anlatım vardı. Marquez'in kasabalarındaki havayı Toptaş'ın köyünde de görmek mümkündü. Roman yazarının anlatının içinde yer edindiği kitapları şimdiye kadar sevdim. Bu kitap da listeye dahil oldu. Bu açıdan Puslı Kıtalar Atlası'nı anımsattı.