Epiktetos'un "Bir kere sınırı aşan için artık sınır yoktur." sözünü epigraf olarak kullanan yazar, Komiser Nevzat'ı hem eşi ve kızının katillerinin hem de emniyet içinde suça karışan çürük polislerin hikayesinin peşine salıyor. Ağva 'da toprak kayması sonucu ortaya çıkan bir ceset üzerinden, hem katillerin hem de uyuşturucu baronlarının peşinde ilerleyen bir polisiye. Ahmet Ümit bu sefer diğer kitaplarında olduğu gibi tarihî bilgilelerle süslemeden kuru, yavan bir üslupla tamamlamış kitabı. Biraz psikolojiden yaralanayım demiş onu da tam becerebildiği söylenemez. Sadece olaya odaklanmış. Bu da kitabın daha kolay okumasını sağlıyor. Arada siyasilerle göndermeler yapmış onlar da romanın içinde sırıtıyor. Çok fazla düşünmenizi kafa yormanızı gerektiren bir olay örgüsü yok. Kurguda bazen aksayan yerler var. İlk sayfalarda anlatılan köyde yapılan soruşturmanın olaya hiçbir katkısı yok. O bölümler gereksiz uzatılmış. Bazı bölümler hayatın olağan akışına ters. Zihnimi çok yormayım, Arka Sokalar tadında bir polisiye olsun diyenler için ideal bir kitap. Yazarın okuduğum 20. kitabı, en zayıf bulduklarımdan biri diyebilirim.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.