Kitap bir grup arkadaşın gündelik bir sohbetiyle başlıyor ama gruptakilerden biri o sohbete gelmeden önce kendisine gönderilmiş olan bir mektubu düşünüyor Mektupta yazanlar onu çok eskilere götürerek anılarını canlandırıyor ve yazar da bunları bizimle paylaşıyor ancak yaklaşık bi on sayfa sonra yazar bizimle paylaştığı o olayın aslında hiç de öyle olmadığını farklı bir biçimde gerçekleştiğini anlatıyor
Madem öyle bir olay yok yazar bunu on sayfa öncede açıklayabilirdi yok gizem yapacaktı bu kadar kısa sürede hemen pat diye yazmasaydı
Sadece bu da değil yazar gereksiz bir sürü betimlemelere girmiş birinin yaptığı bilekliklerin mavi mi beyaz mı olması gerektiği, alınacak köpeğin büyüklüğünün nasıl olacağı gibi bir sürü gereksiz ayrıntıyla da okuyucuyu boğmuş
Ve yine yazar bir konu anlatırken paylaştığı kişinin aklına gelen ve diğer olaylarla hiç ilgisi olmayan onlarca düşüncenin hepsini de yazmış
Ben anlatırken bile sıkıldım
Beğenmedim