Tokyo’da Tuhaf Hava’yı Merve ile zamansız kitaplar kitap kulübünün Nisan ayı seçkisi olarak okuduk. Kitap öyle bir yerden yakaladı ki, okurken zaman sanki ağır çekime alındı. Hiromi Kawakami, kelimeleriyle Tokyo sokaklarında usul usul dolaştırıyor insanı. Hani bazı kitaplar vardır, çok büyük olaylar anlatmaz ama hissettirdikleri derinden gelir işte tam da öyle bir roman bu.
Başroldeki Tsukiko’nun eski öğretmeniyle yıllar sonra karşılaşıp kurduğu o tuhaf, dingin ilişki ilk başta çok sıradan gibi geliyor. Ama her buluşmalarında biraz daha derine iniyorsun. Konuşmalar az, sessizlik çok… Ama o sessizlikte ne çok şey saklı! Aralarındaki yaş farkı, geçmişleri, yalnızlıkları… Her şey satır aralarında sessizce bağırıyor sanki.
Tokyo sadece bir arka plan değil bu romanda; karakterlerin ruh hâline eşlik eden bir atmosfer adeta. Mevsimler değiştikçe ilişkileri de evriliyor. Bahar geliyor, kiraz çiçekleri açıyor; ama içlerinde başka bir şey filizleniyor. Biraz hüzün, biraz çekingenlik, biraz da adını koyamadığın bir bağlılık.
Sensei karakteri tam bir sır kutusu. Ne düşündüğünü çoğu zaman anlamıyorsun ama suskunluğu bile anlam taşıyor. Tsukiko ise gündelik hayatın içindeki sıradanlığıyla çok tanıdık geliyor. O kadar sade, o kadar gerçek ki… Kendini onun yerinde hayal etmek zor olmuyor.
Kitap bittikten sonra bir süre öylece kaldım. Ne tam bir aşk hikâyesi, ne de sadece bir dostluk anlatısı… Arada bir yerde, isimsiz bir bağın peşinden sürüklüyor insanı. Belki de en çok bu yüzden bu kadar etkileyici: çünkü hayatın kendisi gibi, net değil; belirsiz, dalgalı ve içten.
“Tokyo’da Tuhaf Hava”, beni fazla söze gerek duymadan, usul usul sarstı. Bir duygunun içine girmek değil, o duygunun çevresinde usulca yürümek gibiydi. Ve bazı hisler var, adını koyamıyorsun ama bir kere içine düştün mü çıkman da zor oluyor. İşte bu kitap, tam olarak öyle bir his bıraktı bende.sizde mutlaka okuyun sağlıkla ve kitapla kalın.
·
215 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.