Item: Canavarın da Kalbi Varmış
Rating: 8
Author: Rümeysa BALÇIN

Rümeysa BALÇIN

@Kitaplar_dostum·

8/10

·456 syf.·

Kitabı okudu

2025 47. kitabı

5 günde okudu

Okunma: 24 Nisan 2025 15:54

Sık sık hatırla; yanlış kişiden anlatıldığında sensin masaldaki kötü cadı; belki de canavarın ta kendisi. Merhabaa. Bugün sevdiğim bir yazar olan N.G. Kabal'ın Canavarın da Kalbi Varmış kitabından bahsedeceğim biraz. Önce kısaca bir konusundan bahsedelim. Ana karakterimiz Luzia vampirlerin ve insanların bir arada yaşadığı bir dünyada yaşıyor. Kendisi çocukluğundan beri bitmeyen bir kalp ağrısına sahip. Onlarca doktor gezmesine rağmen bu kalp ağrısının nedenini asla öğrenememiş ve bu yüzden zor bir çocukluk geçirmiştir. Bu kalp ağrısına iyi gelen tek şey ise "Gece Işığı"dır. Yani vampir kanı. Luzia kalp ağrısının "önceki" yaşamıyla bir bağlantısı olduğunu öğrendiğinde ise yüzyıllar önceki geçmişinin yaşandığı kasabaya gelir ve burada eski bir şatoyu müzeye çevirir. Bir yıl boyunca her şey yolunda gider, ta ki şatonun asıl sahibi Sidra Dekalton kasabaya geri dönene kadar. Buradan sonrasında kendi düşüncelerimden bahsedeceğim. Öncelikle puanımdan çok belli olmuyor sanırım ama kitap baya beklentimi altında kaldı. Hatta üzerine düşündükçe neden 8 verdiğimi bile anlamıyorum. 7 vermeyi çok düşündüm hatta bazı şeyler o kadar umurumda değil ki 6 bile verebilirdim belki. Puan tamamen kıyamadığım için çünkü bu kitaba karşı inanılmaz bir beklentim vardı. Okuması iyi sardı zevkliydi falan diye (kendimi kandıra kandıra) 8 puanı yapıştırdım geçtim. İlk 150 200 sayfa boyunca sıkıntıdan baygınlık geçirdim. İlk 100 sayfa alışamamak benim için sorun değildi çünkü genelde Nagihan'ın yazdığı serilerin ilk kitaplarının ilk 100 sayfalarında genel olarak çok beğenemiyorum ama sonrasına bayılıyorum. O yüzden sabırla kitabın beni içine çekeceği anı bekledim ama o an sadece geliyormuş gibi yaptı. Asla tam anlamıyla gelmedi. Baştan şunu da söyleyeyim vampirler ve vampir teması üzerine düşündüğümde genel olarak hoşuma gitse de hastası değilim. Benim vampir sevgisi çocukken izlediğim ve şu an gram hatırlamadığım Bıçağın İki Yüzü filmlerinden geliyor. Onun dışında ne Vampir Günlükleri ne de Vampir Akademisi gibi ünlü yapımları izledim veya okudum. Alacakaranlık'ın bile sadece ilk filmini izleyip nefret komasına girdiğim için seriyi yarım bırakmıştım. Dolayısıyla aşırı aşırı sevdiğim bir konu olmadığı içindir belki de bir türlü bağlanamadım. Ama bence kitapta fazla o temaya uyan bir şey yoktu yani. Sadece vampirlerle aynı evrende yaşadığımızı biliyorduk o kadar. Bakın arkada bir olay örgüsü var, yok vampir x insan kavgaları diye. O kadar umurumda değildi ki. Ha iyi öyleymiş tamam ben ship sahnesi görmek istiyorum ama diye diye okudum. Yok Reyna şöyle gergin, yok arkada şöyle cinayetler işleniyor, yok Akil bize kafayı takmış vampir kesmemizi bekliyor falan. Hıhı tamam öyleymiş hıhı çok ilgi çekici evet. Birçok kişinin aksine Luzia'ya hiç ısınamadım. Başta kendi kendine girdiği tripler çok komikti. Yok Sidra bana karşı çok kaba, benden nefret ediyor, gidecem buradan uzak diyarlaraaa falan. GİT. Abla zaten yeni tanışmışsın öncelikle bir sakin ol, ayrıca bu adamın sana bakmaya bile dayanamadığını cümle alem biliyor. Ben senin yerinde olsam ayaklarımı totoma vura vura daha ilk günden Mısır'a topuklamıştım. Onun dışında kendisine hiç bağlanamadım. Sadece ben mi böyle hissediyorum bilmiyorum ama duygular çok arka planda gibiydi. Tamam Luzia reenkarne olduğu ve eski yaşamından hiçbir şey hatırlamadığı ve sürekli geçmiş versiyonuyla karşılaştırıldığı için kendini kötü hissediyor olabilir ama ben bunu hissedemedim bile. Ee tabi siz bunları okurken merak ediyorsunuzdur bu kız bu kitaba niye 8 verdi? Neyse devam edelim. Sidra'yı sevdim gibi ama asla istediğim enerjiyi vermedi bana. Abi MÖ önceki zamanlarda bile yaşadığına (yaşamak opsiyonel) çok eminim ama o kadar karizman yok ki. İNSAN BİR KONT DRACULA KARİZMASI BEKLİYOR EFENİM. Ama yok, bildiğin normal 20-30 yaşlarında adam gibiydi, olmadı bu Sidra. Gücünü, asaletini ve ihtişamını anca hayal ettim, asla göremedim. Yazım diline diyecek lafım yok. Nagihan'ın her zamanki kalitesi akıyordu yine kaleminden. Ama olay örgüsü ve karakterler benim için çok zayıftı. Arkadaşıma bunları söylediğimde "Bence sen hala HGOİ gibi bir seri arıyorsun," dedi ve sanırım haklı. Karşılaştırma yapmayı sevmiyorum ve istemiyorum da ama HGOİ gibi hem yazım dilinin hem olay örgüsünün hem de karakterlerin aynı anda beni kendine bağladığı bir seri okumayı çok özledim ve Nagihan'dan bana aynı derecede bağlanabileceğim bir seriyi ister istemez bekliyorum... Ve milyonlar hâlâ tek yürek akıllarda hâlâ o soru. Ben bu kitaba neden 8 puan verdim? Onu söyleyemiyoruz maalesef zorlamayın. Sevdiğim şey var mı diye sorun. Valla okurken sarıyordu ama şu an nerelerin sardığını bile hatırlamıyorum btw. Bence kitap kötü değil, bende bir sıkıntı var, değil mi? Değil mi? (Kendini ikna etme çabaları). Seriye devam edeceğim. Okuması zevkliydi ama kitabın kapağını kapattıktan sonra asla düşünmedim. Tavsiye eder miyim? Evet çünkü kötü bir kitap değildi ve seveni çok. Normalde bir kitap aşırı sevilmesine rağmen sevmediysem kendi zevkimden şüphe etmem ama şu dönem öyle bir kafa yapısındayım ki her şeyden nefret etme potansiyelim var. Sizi böyle bipolar bir incelemeye maruz bıraktığım için özür dilerim. Okumak isteyen herkese şimdiden keyifli okumalarrr