-Ben Antonius Black, ölümle satranç oynuyorum.-
İnsanın en temel içgüdüsüne ulaşmak için yapılan yolculuğun epik hikayesi.Varoluşsal sancıların bir yansıması olan bir destan.
Haçlı Seferlerinden dönen bir şövalye ve onun tanrı ile olan ilişkisini okudum ve izledim.Kara Veba yüzünden kıyametin kopacağına inanan insanların olduğu bir dönemde kahraman şövalye Black, yüreğindeki karanlığı aydınlatmaya ve yaradılışını sorgulamaya başlar.
Bu noktada ölüm Antonius’a gelir.Ölüm bize kanlı canlı gösteriliyor filmde.Ancak yüreği ölümü kaldırmaz Black’in ve ölümü satranç oynamaya davet eder.Kazanırsa yaşayacak, kaybederse ruhu alınacak.
Antonius yaratılışındaki eksiklikleri anlamaya ve sorgulamaya devam ettikçe ölüm karşısındaki çaresiz bekleyişi de devam eder…
Ingmar BERGMAN 1957 yılında bu epik destanı ölümsüzleştirdi ve müthiş bir film ortaya çıkardı.Kesinlikle tavsiye ediyorum.Herkese güzel günler dilerim… Yedinci MühürIngmar Bergman