Belki yaşam sırat köprüsünün üstünde yol almaktır…
Yaratıcının dönemsel bazda indirdiği 4 kitaba inanarak teslim olan insanoğlunun ,bu kutsal kitaplar üzerinden hak mücadelesi savaşının ortasında hayat mücadelesi veriyor insanlık.. Belki de imtihan hangi kitabın dininin geçerli ve doğru olduğu değil de bu savaşın ortasında içimizdeki iyiliğe iyice sarınıp insanlığımızdan olmadan ahlaklı ve vicdanlı kalmayı başarabilmektir. Ki böyle düşününce zor imtihan sırat köprüsünden geçmek misali. Belki yaşam sırat köprüsünün üstünde yol almaktır…
Dar, tehlikeli ve her adımda bizi sınayan bir yol. Sınav belki de dışarıda değil; içeride, içimizde.. Maalouf'un anlattığı karakterlerin köklerinden koparılışı, kimlikleriyle olan mücadelesi, sadece tarihi değil, bugünün dünyasını da anlatıyor. Aynı limanda doğmuş ama farklı inançlarla yoğrulmuş insanların iç içe geçmiş hayatları... Ve bütün bu karmaşanın ortasında yitip gitmeyen tek şey: insan olabilmenin onurlu çabası.
Amin Maalouf'un Doğu'nun Limanları romanı, yalnızca bir bireyin değil, bir coğrafyanın, bir tarihin, hatta bir insanlık durumunun anlatısıdır. Maalouf, geçmişin kırılgan aynasında bugünün çatışmalarını gösterirken, biz okurları derin bir sorgulamaya davet eder: Biz kimiz? Hangi inanca, hangi millete, hangi tarihe aidiz? Ve daha da önemlisi; bütün bu aidiyetlerin ötesinde, insan kalmayı başarabiliyor muyuz?
Kitap boyunca farklı dinlere, dillere ve kültürlere ait karakterler, kimi zaman yan yana, kimi zaman karşı karşıya gelir. Hepsinin ortak noktası, aynı Doğu'nun limanlarından geçmiş olmalarıdır. Aynı Tanrı'ya inanan, ama farklı kutsal kitaplara tutunan bu insanlar, tarihin çeşitli dönemlerinde birbirlerini "öteki" ilan ederler. Ve Maalouf'un kaleminde bu "ötekileştirme" sadece tarihsel bir gerçeklik değil; bugüne uzanan bir aynadır.
Doğu'nun Limanları, bize sadece geçmişi anlatmıyor. Aynı zamanda bugünü ve geleceğimizi de sorgulatıyor. Ve belki de en çok şu soruyu sorduruyor: Hangi kitap bizi kurtarır değil, hangi iyilik bizi insan kılar?
Bugün dünya, hâlâ bu aynada kendini izlemektedir. Hâlâ hangi kitabın daha "geçerli" olduğu savaşlarının içindeyiz. Oysa Maalouf'un satır aralarından sızan esas soru bambaşka: İmtihan, inançlarımızı birbirimize dayatmak değil; tüm farklılıklar arasında insan kalabilmektir.
Belki de hakikat, hangi dinin doğru olduğu tartışmasında değil, ahlak ve vicdan terazisinde saklıdır. Maalouf'un karakterleri gibi, bizler de sırat köprüsünden geçiyoruz belki de-yalnızca inancımızla değil, insanlığımızla da sınanıyoruz.
Bu sorgulmalar üzerine kitapta kimlik ve aidiyet arayışı, köksüzlüğün verdiği arayış, kök salma savaşı.. İsyan’nın aşkı, kaçışı, unutuluşu ve tekrardan hayata dönüşü anlatılıyor.
Bazen çok farklı açıdan bakabiliyorum kitaplara belki de şuan hala Orta Doğu’da devam eden savaş, dünyanın genel hali kitapla biraz bağlamlı, bağlamsız bir iç dökme gibi bir inceleme oldu.
Ki Amin Maalouf her ne kadar iyi bir yazar olsa da okura yansıtarak yakındığı konuyu kendisi kitaplarında yapıyor bu da benim öz eleştirim..
İnsanın savaşı hep kendisiyle içindeki savaşı bitiremeyen dış dünyaya da barış getiremez.
··
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.