Kadın haklarına sert bir şekilde eleştiri getiren ilk sayfalardaki ağır diliyle beni oldukça bunalttı. Tam bir sosyalist perspektifte yazılan bu kitap şamanlardan tutun da İskitlilerin yaşam biçimlerine ve erkeklerin o zaman kadınların daha yüce olmasından dolayı kadın gibi görünmek istemelerine ve kadınların da savaşlarda yer aldığını görüyoruz. Kitap sonlara doğru daha akıcı bir dile kavuşarak beni kendine çekti hatta bitmesini istemedim. Dolayısıyla ilkel komünal toplumlardan itibaren yapılan cinsiyetlerin yorumunun yapıldığını, anaerkil yapıların zamanla yerini ataerkil yapılara bıraktığını ve bu durumun da sınıflı bir toplum yapısını ortağa çıkardığını görüyoruz.
Yazar, kadınları özgün bir sosyal sınıf olarak ele alarak yalnızca işçi sınıfı içerisinde değil, tüm sınıflar arasında ortak bir biçimde ezilen bir kategori olduğunu ağdalı bir dille geriyor. Çok katmanlı bir sömürü ilişkisi ortaya çıkararak din, ahlak, gelenek ve töre gibi yapıların kadınların ezilmişliğini sürdüren ideolojik aygıtlar olarak değerlendiriyor. Bu durumun sonucunda ise gerçek bir toplumsal devrimin ancak kadınların özgürleşmesiyle tamamlanabileceğini, kadın hareketinin bağımsız ve örgütlü bir biçimde toplumsal mücadeleye katılması gerektiğini savunuyor. Bunun içinde çeşitli somut adımların: kadının üretime eşit katılımı, eğitimde ve kamusal alanda fırsat eşitliği, aile yapısının dönüşümü ve kadının politik mücadelede özneleşmesi yoluyla mümkün olabileceğini söylüyor.
Tüm bu yönleriyle kadınları bağımsız bir toplumsal sınıf olarak ele alan kitap, onların ezilme dinamiklerini çok yönlü analiz ederek, sosyalist feminist literatür açısından önemli bir katkı sunuyor. Sevdim, tavsiyemdir.
··
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.