Günün birinde – ki o gelecek çok uzak değil – savaş alanında her şeyden bağımsız düşünen bir yapay zekâ, insanın düşünme hızının binlerce katına çıkacak. O gün hepimiz aynı silahlara sahip olmak isteyeceğiz. Çünkü kendimizi savunmak için elimizde başka seçenek kalmayacak... İşin özeti tamamen bu. Bir gün hepimiz bu güce yenik düşeceğiz. Çünkü başka çaremiz yok. Robotların robotları vurmasına alışacağız. Peki ya robotların hedef olarak insanları seçmesine? Bu kararı askeri düzeyde ya da insani olarak nasıl vereceğiz?
Scharre bu ve bunun gibi birçok soruya cevap aramış. Anlaşılır bir dille yazmaya çalışmış. Konuya hâkim değilseniz birçok şey öğreneceğinize eminim. Sadece otonom sistemlerle kalmamış; genel bir bakış içinde tüm gelişime değinmiş. İşin ahlaki kısmını unutmamış, sahadaki askerlerin yaşadığı paradokslara ve sorunlara da yer vermiş. Üstelik bunu sade bir dille yapmış. Tabii ki terimsel bir ağırlığı var ama altından kalkılmayacak bir şey değil. Sadece bazı yerlerde kendini tekrar etmiş.
Benzer kitaplar okumadım, o yüzden türünde yazılmış en iyisi diyemem. Ama yukarıya oynadığı kesin.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.