Ivan İlyiç' in sıradan hayatından ölüme gidişini anlatıyor. Sıradanın bile lüks olduğunu anladığımız şu günlerde İvan da hayatına giren hastalık ile bir sonun olduğunu fark ediyor. Çevresi ise ölen biz değiliz düşüncesiyle aslında insanların ölümün kendilerine uğramadığında ne kadar önemsiz göründüğünü gösteriyor. İyi ki ölen ben değilim. O ölüyor ben değil. O zaman cenazeden çıkıp biriç oynamaya gidebilirim.