Gözlerin kaldı, sesin yok artık,
Bir zamanlar sevdiğim her şey suskun.
Rüzgâr bile sen gibi esmez oldu,
Adını anınca titriyor ruhum.
Bir veda dokundu yüreğimin ucuna,
Sözsüz, gözyaşsız, sessiz bir çığlık.
Gidişinle eksildi tüm renkler bende,
Karanlık bir sonbahar gibi, ıssız ve ıslak.
Zaman geçer, izler kalır derler,
Senin bıraktığın iz, silinmez bir yara.
Ne unuturum seni ne de affederim,
Sevgiyle başlayan bu derin sızıya.