İyi Bir Kızın Cinayet Rehberi serisinin 2. kitabıyla geldimm!
Serinin ikinci kitabını da tabii ki @Queen_mode_on'yle birlikte okumaya devam ettik.
Aslında ben serinin ilk kitabını daha çok sevdim ve bu kitaba 9/10 falan verecektim ama o son…
O son beni tam puan vermeye itti...
Yine çok güzel bir kurguydu. Çok akıcıydı ve her sayfada daha da meraklanıyorsun: “Diğer bölümlerde ne olacak?” diye.
Pip, Andie Bell’in davasını çözdükten sonra bir podcast açmış ve orada bu olayı araştırırken başından geçenleri anlatmaya başlamıştı.
Ve tabii ki Andie’nin davasını araştırırken başına gelenlerden sonra, bu işlerle bir daha uğraşmayacağına; kendini ve ailesini tehlikeye atmayacağına dair kendine söz vermişti.
Ama Sal ve Andie'nin anma töreninde, arkadaşı Connor’ın abisi Jamie kaybolduktan sonra kendini yeniden bir davayı çözerken bulur.
Jamie, anma töreninden sonra kaybolur ve Connor ile annesi tabii ki onu bulması için Pip’ten yardım ister.
Ve Pip, kendini onlara yardım ederken bulur.
Peki Pip, Jamie’yi başına bir şey gelmeden bulabilecek mi?
Jamie hâlâ iyi mi?
Başına neler geldi, hepsini öğreneceğiz.
Bundan sonrasında kitap hakkındaki düşüncelerimi ve hislerimi yazacağım ve SPOILER içeriyor.
O yüzden şimdiden okuyacak olan herkese dikkat etmesini öneririm!
İlk önce Ravi ve Pip’in ilişkisi çok tatlıydı.
Ravi’nin Pip’i her daim desteklemesi ve hep yanında olmasııı
Ve Nat ile Pip'in birlikte ağladığı o sahnede kalbimi bıraktımm.
Neyse, kitabın sonuna gelirsek...
STANLEY’E ÇOK ÜZÜLDÜM.
O bunu hak etmedi. Daha küçük bir çocuktu. Canavar babasından korktuğu için bunları yapmaya mecbur bırakıldı.
İnsanlar ne ilginç değil mi?
Biri küçük çocukken babasının zoruyla yaptıkları yüzünden insanlar tarafından “cani” damgası yer ama o çocuğun en büyük korkusu babasına benzemektir...
Bir diğeri ise tecavüzcüdür ama yine mahkemede suçsuz bulunduğu için asla bu damgayı yemez,
Ve ellerinde şu meşhur pankartlarıyla protesto yapanları göremeyiz...
Charlie’yi biraz da olsa anlarım. Belki sağlıksız düşünse de onun da ablası öldü.
Ama bu suçların hepsini küçük bir çocuğa kesemezsin.
Suçu olan cezasını zaten çekti.
Ama şu lanet insanlar!
NE DEMEK “PROTESTO EDİP O CANİ, KATİL” DEMEK?
Bari mezarda rahat bıraksaydınız!!....
Peki o kadar kızlar tecavüze uğrarken neredeydiniz?
Neden aynı hassasiyeti göstermediniz?
Neden Max serbest bırakıldığında bile yolda onunla denk gelip gülerek konuştunuz?!
Ah, neyse... Little Kilton halkı cidden hiç şaşırtmıyor. Aynısını Ravi ve ailesine de yapmışlardı, değil mi? Sal'ın katil olduğunu düşünüp, koca bir aileye o küçücük kasabayı tam bir cehenneme çevirmişlerdi. Gerçekten hiç şaşırtmıyorlar.
Sadece aynı olay farklı kişi...
Ve Pip... Onun için çok üzülüyorum.
Cidden bu kadar olaya hiçbir psikoloji dayanamaz...
Bir şeyleri yoluna koyayım derken, aksine bu olayı yaratanlara bir nevi yardımda bulunmuş oldun.
Çok üzülüyorum...
Stanley’i oradan çıkarmaya, onu kurtarmaya çalışması...
KEŞKE STANLEY YAŞASAYDI.
KEŞKE KURTULSAYDI.
Başka bir kasabaya, başka bir şehre taşınsaydı da bunları yaşamasaydı...
İlk kitapta ondan çok nefret etmiştim çünkü ırk ayrımcılığı yapıyordu.
Ama yaptığı ırk ayrımcılık değilmiş; babası gibi bir düşünceye sahip olduğunu sandığı birini suçluyormuş sadece...
Jamie’ye davranma şekli içimi parçaladı.
“O insanların düşündüğü gibi değildi,” dedi Jamie usulca. “Koca döşeği tuvalet kapısındaki aralıktan sığdırmaya çalıştı, sırf ben rahat edeyim diye. Ve her gün bana akşam yemeğinde ne yemek istediğimi sordu, hem de hâlâ benden korkuyor olmasına rağmen. Yapmak üzere olduğum şeyden dolayı.”
Sadece içim parçalanıyor.
Buraya kadar incelemeyi okuduysanız teşekkürler.
Ve eğer seriye hala başlamadıysanız veya serinin devamını okumadıysanız okumanızı şiddetle tavsiye
ederimm.
··
592 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
