ne hissettiğimi bilmiyorum. son sayfalara doğru -masumiyet müzesi'nde olduğu kadar olmasa da- ağladım. o sırada "betty et zorg" un açık oluşunun da tesiri vardır. betty'nin böylesine kırılgan bir ruhi yapıya sahip olmasına bir süre şaşırdım; ama etrafına zarar vermekle problemi olmayan, öfkesini saklamayan ve aralıklı ambivalans yaşayan bir kadından beklenmeyecek de kimden beklenecek? bu tekrar deneme şansları olması ile de ilgili değil, betty'nin premorbid kişiliği durumu içinde büyütüp devasa bir ura dönüştürmeye çok yatkındı. adamımız onun git gellerini, krizlerini iyi yönetiyordu, ta ki o "sanmaya" kadar. chili yaparken kahkahalarını nasıl duyduğunu çok iyi biliyorum.
·
150 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.