Hayat bazen çok hızlı akıyor, bazen de ağır ağır içimize işliyor. Zamanı Durdurmanın Yolları, aslında hiç yaşlanmayan ama her geçen yüzyılda biraz daha yalnızlaşan Tom Hazard’ın hikâyesi üzerinden bunu derinlemesine hissettiriyor. Shakespeare’le sahneye çıkan, Caz Çağı’nda Paris’te gezinen, ama bir yandan da tek bir insanı –kayıp bir aşkı– hiç unutamayan bir adamın gözünden zamanın ruhunu okumak gerçekten etkileyiciydi.
Her dönemde başka kimliklere bürünse de, Tom’un aslında hep aynı duyguları taşıması beni en çok etkileyen şeydi: insan kaç yüzyıl yaşarsa yaşasın, kalbinin ritmi hiç değişmiyor. Haig'in sade ama derin anlatımı sayesinde, geçmişe saplanıp kalmanın ya da geleceği düşünerek kaybolmanın yerine, “şimdi”nin kıymetini anımsadım.
Bu kitap sadece ölümsüzlük hakkında değil; aslında hepimizin içinde taşıdığı kırılganlıklar, umutlar ve yeniden başlama isteği hakkında. Okurken zaman durmuyor ama sanki içimizde bir şey biraz daha uyanıyor. Tavsiye ederim, hele ki hayatı bir nebze olsun durdurmak isteyen herkese…
·
2.018 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.