Paul Lynch'in "distopya olmak için fazla gerçekçi" kitabı Peygamber'in Şarkısı kitabını elime aldığımda aklımda sürekli Queen'in "The Prophet's Song"u çalarken,okumaya başladığımda gündemin de ani ve şok edici değişimiyle olay İrlan'da da geçse ve yazar Suriye iç savaşından etkilenerek kitabını yazmış olsa da bu sefer aklımdan sürekli "ülkece yaşadıklarımızla ne kadar benzer" düşüncesi geçmeye başladı.Bu sebeple,bu gündemle çok çok zor okuduğum bir kitap oldu.
İrlanda,başa seçimle gelen sağcı bir yönetim,zaman içinde baskıcı,totaliter bir rejime dönen ülke yönetimi,bir aile önce sendikacı baba hak-hukuk-adalet denmeden ortadan yok ediliyor,ardından evin en büyük -17 yaşında!- çocuğu direnmek için gidiyor,haber alınamıyor,geriye ailenin annesi Ellish,kızı ve biri yaşını doldurmamış olan iki oğluyla geride kalıyor.Ellish'in aynı evde yaşamadıklarından arada kontrol etmesi ve ihtiyaçlarını gidermesi gereken,anlıyoruz ki demans hastası babası da var.Korkunç bir sıkışmışlık...
Tarih ne zaman çekip gitmesi gerektiğini bilmeyen insanlarla doludur diyor kitap ama nereye,nasıl? Ülkesinden başka bir yerde olmak istemeyenler,başka şansı olmayanlar,olsa da değişimin olacağına hiçbir şeyin bu denli kötü olamayacağına,yönetimin insanlarına özellikle de kendi gibi düşünmeyen insanlarına bu kadar ötekileştirici davranmaya devam etmeyeceğine olan inancı çekip gitmeyi mümkün kılmıyor olabilir mi? Kitabı okurken bu çelişkilerle de boğuşuyorsunuz,cânım ülkemde olanlarla ayna efekti gibi olan taraflarıyla da...Yazılabilecek çok yönü,duygusu olan etkileyici bir kitap.
Okuyacaklara bir bilgi:Konuşma işareti yok,düz metin şeklinde yazılmış konuşmalar ve okudukça kimin konuştuğunu ya da neyin karakterin iç konuşması, neyin yazarın anlatımı olduğunu anlıyorsunuz.
Bir de okuyanlar ve bu incelememi okuyanlar benimle paylaşmak isterse çok memnun olurum: Kitabın sonunda sizin de aklınıza kıyıya vuran Aylan bebek geldi mi?
·
286 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.