Hermann’ın sade ve açık bir dili var. Kitapta bulunan her öyküde ana karakterlerin iç dünyası ve arayışları genel olarak anlatılmakta. Her öykünün sonunda ise bu arayışların sonu belirsiz olarak bırakılmamakla birlikte net bir şekilde de belirtilmez. Mesela “Susadığı için su içti” demek yerine “Yudumları tüm hücrelerini canlandırmıştı” şeklinde demek gibi bir şey oldu öykü sonları.
Anlatımda cümleler sade, açık ve kısa olmasına rağmen anlamların yoğun olduğu söylenebilir.
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.