Benim Zeynebimm...
Herkesin içinde sustum ama senin içinde konuştum hep.
Gittim, evet... ama hiçbir yere varamadım.
Her yolun sonunda senin yokluğun vardı.
O gün sırtımı dönüp yürüdüğümde,
aslında kendi kalbimden uzaklaştım.
Şimdi sorsan: ‘Pişman mısın?’
Ben her gece senin sessizliğine bakan adamım.
Arda’yım ya… ama artık yalnızca bir isim.
Çünkü senin yanında olmadığım her gün,
ben Arda değilim.”
·
50 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
