Okurken kendinizi Stoneygate'in güneştsiz, yoğun bulutlu, soğuk havasında bulduğunuz bir kitap. Ortamların kasvetini, renksizliğini gayet hissettiriyor. Çocuklar için fazla melankolik olduğunu düşünüyorum.(Bu yönüyle çocukluğumun Ömer Seyfettin hikayelerini anımsatıyor.) "Sonbahar" ve "Kış" bölümleri fazla karanlık ama birkaç cümlede görülen "ilkbahar" tasvirleri ise çok heyecan verici. Kitabı genel olarak olumsuz duygu yüklü bulsam da Kit ve John'um, dede ile torunun ilişkileri çok güçlü işlenmiş. Bu noktada beğendiğimi söyleyebilirim.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.