Ahh Matthew... Üzümlü kekim...
Kitabın gayet akıcı olduğunu söyleyerek başlayabilirim sanırım. Oturduğum ilk anda doksan altı sayfa okudum. Okudukça kendini açan bir kitap oldu. Takıntısı olan bir çocuğun ara ara gülümseten ara ara hüzünlendiren hikayesi anlatılıyor. Kitabın başlangıcı için sabırlı olmak gerekiyor. Okuma alışkanlığı olan çocuklara önerilebilir. Çocuklardan önce ebeveynlerin okuyup çocuklarıyla kitabı değerlendirmeleri hoş olacaktır. Bir çocuğun dilinden okuduklarında, unuttukları ya da empati kuramadıkları şeyleri hatırlatabilir.
Kitapta zorbalık, OKB, empati, yardımlaşma gibi konular işleniyor. Matthew de 7. sınıfa giden bir çocuk (şubesi A). Öğrencilerime önersem de doktorun Matthew'e hastalığı için "Saçmalamayı bırak artık olur mu?" demesi biraz düşündürdü. Kaybolan çocuk için herkesin canla başla yardım etmesi hatta Matthew'in anne ve babasının işe gitmeyerek aramaya destek vermesi çok güzel bir dayanışma örneği olsa da kendi çocuklarına özellikle de babasının bu kadar anlayışsız olması çok üzücüydü. Zaten bedenen ve ruhen çok zor bir hayatken destek görememesi iyileşmesine engel olacaktı. Hijyenle ilgili takıntısının yanında on üç rakamına da takıntısı vardır. (Söylemesi gerekirse "10+3" şeklinde söylüyor.) Eskiden annesine sıkı sıkı sarılırken şimdi yapamadığını söylemesi beni çok etkiledi.
Genel olarak ince bir kitap olmasa da yazı puntosu iyi, rahatça okunabiliyor ve işlenen konu çok güzel. Öyle ki ikinci kitabını da okuma isteği uyandırdı. Sonunda da çok üzüldüm ve ağlayarak bitirdim. Matthew'e sarılmak istedim. Belki bir yetişkin olarak okuduğumdandır ama çocukların da benzer duyguları hissedeceklerini düşünüyorum.
Keyifli okumalar :)
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.