şuurlu okurlara
Amin Maalouf, Ortadoğu insanını “her şeye üzülen ama hiçbir şeyle ilgilenmeyen insanlar” olarak tanımlayan yazar. Sadece bu tanım bile olağanüstü gözlem yeteneği hakkında yeterince bilgi veriyor. Gözlemini, oldukça sade ama basit olmayan bir dille, akıcı biçimde anlatmayı başarıyor.
Kitabın kurgusunu, olay akışını ve anlatımını oldukça beğendim. Anlatım dilinin sade olması, anlatılanların basit olduğu anlamına gelmez. Belli bir entelektüel birikime sahip olmayan okurlar için kitabın kurgusuna dahil olmak ve yazarın anlatmaya çalıştığı kadarını anlamak mümkün değil.
Zaten her zaman da yazarın anlatmaya çalıştığını anlamak pek de iyi sonuçlar doğurmuyor. Bunun için de okurun, sahih bilgilere dayanan bir şahsiyete sahip olması gerekiyor. Aksi takdirde, yazarın Osmanlı’dan “işgalci”olarak*bahsetmesi onu rahatsız etmez.
Evet, yazar bizim “fetih” dediğimiz zaferleri “işgal” olarak göstermeye oldukça meraklı. Burada Osmanlı'nın fethettiği yerlerdeki politikasını savunmayacağım. Böyle bir platformda, hâlihazırda belli bir seviye okurun buna ihtiyaç duymaması gerekir.
Bir roman anlatıcısının, tarih yazarı gibi tarihin doğru tarafından bakıp anlatma gibi bir sorumluluğu yok. Burda sorumluluk tamamen okura ait.
Türkiye'deki bir söyleşisinde “Osmanlıları barbar gibi göstermişsiniz” diyen bir okuyucuya, “Onlar kazanan taraf, bir de benim desteğime ihtiyaçları yok.” diyen bir yazarın kitabını okuduğumuzun farkında olmak bizi nitelikli okur yapar.
*syf 42
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.