Bazı polisiye kitaplarda tüyler ürpertici cinayetlerin oluşturduğu gerilimi dengelemek için eğlenceli diyaloglar kullanılır. Bence bu kurguyu renklendiren ve okumayı daha keyifli hale getiren bir detay. Bu kitapta da Ajan Tatum ve yaşlı dedesinin arasında geçen diyaloglar çok eğlenceli. Cinayet soruşturmasına destek olmaları için seçilen Zoe ve Tatum her ne kadar kendine has tavırları ile dikkatlerimizi çekse de sanırım favori karakterimiz dede Marvin oldu.
Tüm kurallara uymaya çalışan dedektiflere saygı duysak da katillerin ve kötülüğün kendi kurallarını koyduğu bir dünyada kural tanımayan ve kendini suçluyu yakalamaya adamış ajanlar her zaman tercihimizdir. O yüzden hem Ajan Tatum hem de kendi geçmişindeki canavarlarla mücadele eden adli psikolog Zoe'nin beklentileri karşıladığını söyleyebiliriz.
Kurguda kısa bölümler halinde katilin bakış açısına da yer verilmiş. Kadınları öldürüp uzun süre bozulmaya uğramadan onlarla vakit geçirebilmek için cesetleri tahnit ediyor. Onun bakış açısından ne amaçla bunu yaptığını kısmen öğreniyoruz ama başlangıç noktası olan dram ancak kitabın sonunda ortaya çıkıyor. Kitaptaki psikolojik detaylar da güzel işlenmiş. Keyifle ve merakla okuduğum bir kurgu oldu. Umarım serinin devamı ile de en kısa sürede buluşuruz.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.