Kitabın içinde kendimi kaybettim diyebilirim. Anlatımı o kadar sahici ve samimiydi ki içinde çocukluğuma dair izler buldum diyebilirim. Belki böyle hissetmemin nedeni yazar ile aynı coğrafyada yaşamış olmamız olabilir. Hem hüzünlendiren hem tebessüm ettiren tıpkı hayatın gerçekleri gibi dolu dolu bir anı roman. Konusuna değinmek isterim;Diyarbakır’da gavur mahallesinde yaşayan ve aslen Ermeni olan yazarın kendi anadilinde öğrenim görmek için İstanbul’a gidişi oradaki kısa bir dönemi ve o dönemle beraber kendisinin ve ailesinin geçmişte azınlık olarak yaşadıkları zorlukları anlatıyor. Kitap siyasi bir mesaj içermeden sadece gerçekten bir azınlığın yaşadığı sıkıntıları günlük yaşantıları çok gerçekçi bir dille ortaya koyuyor. Turşuyu çok seven biri olarak bir turşunun bile insanlar üzerinde nasıl kötü bir iz bırakabileceği beni çok hüzünlendirdi. Tesbih taneleri ile sayılan hanelerdeki yaşamlar,o hanelerdeki sofralardaki yemekler,tek göz odada yere serilen yataklar,doyasıya yaşanamayan inançlar,kaybolmuş hayatlar….
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.