"Kalbimin derinlerinde duyduğum acının, dışıma yansımasından hep korkmuşumdur. Dışarıya bir taş duvar gibi olup, içimdeki bütün o duvarları yıkabilecek güce sahip acıları zapt etmeye çalışıyordum. Bu satırları yazarken dâhi duyduğum acı, parmaklarımı oynatmama engel oluyorken, ben kırılana dek yazmak için çıkmıştım bu yola, böyle de devam ediyor, edecek, etmeli. Kendi kendime bazen soruyorum, “yazarken zorlanıyorsun, bunları sahi, nasıl yaşadın sen?” fakat bir cevabım olmuyor. Duvara sorup, karşılık almak gibi."
HebaAli Haydar Genç