Açlık Oyunları serisinde en sevdiğim kitap ''Kuşların ve Yılanların Şarkısı''yken en sevmediğim kitap da maalesef bu oldu. Okurken çok o hisse kapılmamış olsam da bitirdikten ve üzerine biraz düşündükten sonra çok yetersiz ve yüzeysel olduğunu hissettim. Haymitch'in kura sonucu seçilmediğini görmek dışında pek bir plot twist yoktu bana kalırsa ki bu seride en çok gördüğümüz durumlardan biriydi. Ayrıca Haymitch'in hocası olarak hem Wiress'ı hem Mags'i atamış olmalar bana biraz saçma geldi, Beete'yi de bir şekilde Haymitch'in ''akıl hocası'' konumunda gördük. Effie'nin girişi de kitap içinde tutarsız olmasa da seriyi genel olarak ele aldığımız zaman çok tutarsız kalmıştı. Sadece önceden görüp bildiğimiz karakterlerin bu şekilde eklenmesi kolaya kaçan bi hamle olmuş. Daha farklı karakterler bu karakterlerin gelişimlerini, Haymitch'in mentorluğa başlamasını vb. görebilirdik. Neredeyse kitapta yer alan hiçbir karakter zaten bildiğimizden farklı değildi, hiçbirinin karakter gelişimine kitabın ekstra bir katkısı olmamış, dolayısıyla genel olarak bu kitabın varlığı da seriye çok bir katkı sağlamamış bana kalırsa. Çok daha farklı açılardan ele alınabilecek bir kitap olabilirken sadece oyunun üzerinde durarak ve önceki kitaplara gönderme yaparak üstüne hiçbir şey eklenmeden yazılmış bir kitap. Keşke sadece 50.açlık oyunlarının kazananını anlatan bir kitap olmanın ötesinde, Haymitch'i anlatan bir kitap olsaydı.Goodreadsteki bu yorumu ilk başta 1 yıldız verdiğini gördüğüm için çok garipsemiştim fakat her cümlesine katılıyorum. Ben bu kadar detaya giremedim ama benim de bahsetmiş olduğum havada kalan birçok yeri neden havada kaldığını ve seriye uymadığını etraflıca açıklamış. Linkini koyuyorum, okumanızı tavsiye ederim. goodreads.com/review/show/704...
*Yorumu yazdıktan sonra şunu da eklemek istedim. Ben biraz sadece olumsuz yönleriyle ele aldım ama en başta da dediğim gibi okuduğum sırada bu durum beni çok fazla rahatsız etmemişti. Maysilee olsun, Louella ve Lou Lou olsun, Ampert olsun severek okuduğum karakterler oldu. Göndermeleri okudukça hem heyecanlandım hem içim cız etti, özellikle ''Nothing you can take from me was ever worth keepin'' sözünü Maysilee'nin söylediğini görünce görünce Lucy Gray'in ''haunting the narrative'' etkisi tüylerimi ürperterek tatlı bir heyecan yaşamamı sağladı. Dolayısıyla okumaktan keyif aldım, zaten bu yüzden bu kadar eleştriye rağmen 7 puan verdim. Açlık Oyunları sevdiğiniz bir seriyse, kitap beklentinizin altında kalma ihtimali olsa bile yine de okuduğunuza pişman olacağınız veya keyif almayacağınız bir kitap olmaz.
Ayrıca çeviri de çok üstünkörü yapılmış gibiydi. Bazı kelime seçimleri çok absürt kaçmıştı. Yine de edebi ya da yavaş ilerleyen bir kitap olmayıp aksiyon odaklı olduğu için akışı çok bozmamıştı. Yine de daha iyi br çeviri ortaya çıkarılabilirdi.
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.