Bazıları kadınları yalnızca çiçek sanır…
Oysa onlar, toprağın da, fırtınanın da, sessiz gözyaşlarının da adıdır.
Güçsüz göründükleri yerde bile
omuzlarında dünyaları taşır,
kimseye söylemeden kendilerini onarırlar.
Ve yine de en çok onlar sevilmeyi değil, anlaşılmayı bekler...
Çünkü kadın olmak; yalnızca var olmak değil,
her gün yeniden doğmaktır sessizce...🥀