Naiflikten Boğulanlar Kulübü: İlk Üye Benim!
Resmen uyku ilacı gibi. İki sayfa okudum, üçüncüde gözlerim kaydı. Dördüncüde rüyamda bile karakterler hâlâ konuşuyordu ama bir şey demiyorlardı. Hani bir restoran varmış da ölenlere veda ediliyormuş falan, iyi hoş fikir ama o kadar sıkıldım ki... Sanki biri bana "bak ne kadar güzel/tatlı/samimi" diyerek duygusal (daha çok yavan) bir anime izletmeye çalışmış ama sadece altyazılarını göstermiş gibi.
Tavsiye eder miyim? Ancak çok uykusuzsanız ve alternatif olarak tavanı izlemek istemiyorsanız... Okuyun ya, okuyun. Uyku ilacı gibi bir kitaptı.
·
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.