Sait Faik Abasıyanık
Merhaba arkadaşlar bugün yazardan " Son Kuşlar " adlı eseriyle karşınızdayım. Her zaman olduğu gibi her hikayeyi okurken birbirinden farklı duyguları yaşayıp, aynı zamanda derin düşüncelere sürükledi.
Eser de tam on dokuz öykü bulunuyor, toplam yüz yirmi yedi sayfa. Bu öyküler sayesinde sürekli farklı mekanlara konuk oluyoruz. Bazen bir ada, bazen bir mahalle kahvesi, bazen de bir meyhane. Doğayı ve sürekli çevresinde ki küçük ama etkili şeyleri anlatıyor bizlere.
Eserin de adını aldığı Son Kuşlar ve Haritada Bir Ada hikayeleri beni çok etkiledi. Son kuşlar hikayesin de insanların kendi çıkarları ve zevkleri için doğanın nasıl yok edildiği anlatıyor. Doğanın iyiliğini ve gelecek nesillere aktarılması için uğraşan kişilerin ise ellerinden hiç bir şey gelmiyor maalesef. Parası olan gücü olan kazanıyor.
Yazarın bir süre yazmaktan vazgeçip daha sonra ise karşılaştığı bir olayın onu derin şekilde etkiledikten sonra ( Yazmasaydım deli olacaktım) dediği hikâye Haritada Bir Ada' dır. Olayı anlatmak istemiyorum çünkü sizlere bırakıyorum bunu sizin okuyup o duyguyu hissetmenizi istiyorum.
Söz vermiştim kendi kendime:Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka neydi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim. Hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kağıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.