İnsan Haklari Aktivisti Martin Luther King' i 1968' de öldüren James Earl Ray yakalanmadan önce Lizboz' da on gün geçirir, 1980 lerde yazarımız da ilk romanını bu kentte yazmış. Yazarın yazma sürecinin sancıları , katilin anlarına ve anılarına yazar tarafindan büyük bir hissedişle , zaman da sıkça yapılan geçişler hiç rahatsız etmedi , oldukça başarılıydı. Betimlemeler ve okuru da anın içine taşıdığı anlatım tekniğini çok beğendim. Yazarın hayatı ile hayalleri arasında sıkıştığı, ikili bir şekilde sürdürdüğü yaşamı belki de katili anlamakta , onun ruh halini kavramakta çok başarılı olmasının nedenidir. Katilin sorunlu aile yapısı, özellikle babadan ayrımcı bir karakteri miras alması, önceleri sadece radyodan dinleyerek tanıdığı, ileride yüzünü belki bir kac kez gördüğü King ' e suikaste kadar götürecek kini ve öfkeyi nasıl büyüttü şaşkınım. Kitabın sonunda katil cinayetini inkara dönünce internette suikasti FBI ' ın gerçekleştirmiş olduğuna dair söylentiler acaba gerçek olabilir mi dedim. Yine kitapta, okurken M. L. King' in düşünce yapısı ve hayatina yer verilmemesini eleştirirken son bölümde doyurucu olmasa da bu eksik tamamlanmış. Yazar katilin anlarını anlatırken okura da anı yaşar gibi anlatmış, en çok Angola pasaportu almaya elcilige gittiği bölümde kitabi okumadım yaşadım. Katilin hapisten kaçtığında, başına konan elli dolarlık ödülde kendini aşağılanmıs hissetmesi , yazarın tabiriyle FBI'ın zenci öldüren bir katil için bu kadar zaman,emek ve masraf yapması karşısındaki şaşkınlığı nasıl bir egoya sahip olduğunu gösteriyor.
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.