“Ekmeğimden dökülen kırıntıların etrafında toplanan karıncaları, nasıl olur da öldürebilirdim? Bu da Allah tarafından onlara gönderilen rızık değil miydi? Açtım, ama onlar da açtı…”
67 müebbet 5200 yıl hapis cezası alan; tek kişilik bir hücrede, 24 saat kameralarla izlenen Bergusi’nin sözleri… bir Müslüman’ın şecaatle, hilmi bir arada bulundurabilmesinin hayranlığıyla okuyorsunuz.
Bu otobiyografinin giriş kısımlarında Bergusi’nin zindandaki -kendi tabiriyle kabrindeki- psikolojisini; vesveselerine, zihninin kemiren sorularına ve karanlığa cevaplarını okuyorsunuz. psikolojik bir eser dersek yerinde olur. Yaşadıklarını ve hala yaşıyor olduklarını, bizzat anlatan bir yazarın psikolojik eseri.. Eserin diğer yarısında ise; tek kişilik hücresinde, sorgu odalarında, israil askerlerinin işkenceleri altında yaşadıklarını anlatıyor.Sonunu ise hakkında merak edilip,hücresine ulaştırılan sorulara cevaplar vererek bitiriyor.
Hugo’nun Bir İdam Mahkumunun Son Günü adlı eseri Dünya Klasikleri arasında yerini alırken, bir Müslümanın zalimin zulmü altında ve insanlık dışı şartlarda yazdığı eserinin dünyada ses getirememesi üzücü.. Ey Müslümanlar, bari biz bize sahip çıkalım.Bizim olana…Velhasılı en azından her Müslüman bireye Bergusi’yi tanımasını tavsiye ediyorum.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.