Çok başarılı bir distopya. Kumlar üzerine bir araştırması için ziyaret ettiği kumlardan ibaret o yerde medeniyetten koparılıp alıkonulan ve zorla çalıştırılan bir adam. Okurken kumlar resmen sizin de ağzınıza, kulaklarınıza, burnunuza doluyor. Silkinip soluklanma ihtiyacı duyuyorsunuz. Atmosfer tasviri o denli canlı, başarılı. Bu tutsaklıktan kurtulmak için çırpınıp duruşunu, günlerce, aylarca çabalayışını okumak da insanı terletiyor.
Bu kum temasını çıkardığınızda elinizde kalansa sanki Kafka'nın Dava romanı. Benzer bir çaresizlik ve umutsuzlukla dolu, kasvetli bir hikâye. Kitaptaki alegorinin üstüne biraz düşününce ve kendi hayatıyla olan benzerlikleri görünce insanın canı sıkılıyor. Hepimiz zorla kum küretilen tutsaklarız bir yerde. Hele de bu günlerde, suçsuz olduğumuzu adımız gibi bildiğimiz bir davayla yargılanıp çaresizce infazımıza doğru yürüyoruz sanki.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.