ben birkez istenmedigimi hissetmişim o günden sonra hep kapıya yakın oturdum
herkes kendi rolünü oynar kimi vicdan katar kimi adam satar
ben dostlarımı menfaat caddesinde seçmedim ki çile yokuşunda terk edeyim
seni yok Sayanı sende ölmüş say kimse vaz geçilmez değildir
sagıra sözünü köre yüzünü süsleme yorulursun
değer verme özelliğini kaybettim kafasını cevirene sırtımı dönüyorum
herkes yaşattığını yaşasın ben üstüme düşene razıyım
söz veriyorum birgün insanları anladığım da küfürüde bırakacam sigarayı da
bana vicdanın yok dediler düşündüm daha çok düşündüm peki beni bu hale getirenlerin vicdanı var mıydı?