Öyle gerçektikii
Karakterlerin olaylara bakış açılarını okurken sanki o ailenin bir parçasıymışım gibi hissettim. Her karakterle bağ kurup hem kızdım hem üzüldüm hem de sevindim. Her insanın bir şeyler yaparken sebepleri var. Ama doğru ama yanlış.. Hiçbir şey göründüğü gibi değil, aynı evin içinde yaşamadıkça gerçekten kimse kimseyi tam olarak tanımıyor kardeşin bile olsalar hatta bazen aynı evin içinde olsan bile tanımıyorsun..
Çok güzel bir solukta okunacak bir kitaptı , karakterlerin terapi seanslarının içindeymiş gibi hissettim. Hatta grup terapisiymiş ve sırası gelene kadar kimse konuşmuyor gibiydi. Canım Ethemm gerçekten sevilmemiş olmayı hissetmek, bir eksiklik var ne olduğunu anlayamamak.. Nurtenler ve Ethemler çok mutlu olsunn
Söyleme BilmesinlerŞermin Yaşar