Kalabalıklar arasında yalnız dolaşırken...
"Size şunu hipotez olarak sunuyorum: Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe, nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar, Ve benmerkezci bir amaca odaklanan ve insan ilişkilerini dışlayan bir beynin, sadece şiddete ve acıya neden olacağını da eklemek istiyorum."
Bu pasajla başlamak istedim. Ne yaparsanız yapın ne kadar uğraşırsan uğraşın bazen sevgi sizi bulmaz. Buldu dediğiniz anda bile sizden çok uzaklarda olduğunu çok sonra farkediyorsunuz. Kalabalıklar arasında yalnız başına dolaşırken kendine bir yer edinmeye çalışırken Charlie'nin üstün başarısı her ne kadar çok olsa da toplum onu bir türlü kabul etmiyor. Ya çok aşağılarda görüyor ya da çok yükseklerde. İnsanlara acımak sevgi değildir. İnsanlar kendilerinden düşük olduğunu düşündüğü insanlara acıma hissi yaşarlar.(gerçek bir sevgi değil)
İnsanların kendilerini dünyanın tepesinde görme gibi bir kibirleri olduğu müddetçe gerçek bir sevgiye tanık olacağımıza inanmıyorum. Gerçek sevgi insanlar olarak dışladığımız o güzel kalpli olan kişilerde var sadece.
Kitabı okumadan önce çok bir şey beklemiyordum ama kitabın hem yeri hem de önemi bende çok farklı bir konumda. Gün geçtikçe yitirilen insanlığa rağmen hala göremediğimiz o kadar çok şey var ki...
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.