Klim Samgin: Düşünmenin Ağırlığında Kaybolmak...
Klim Samgin'in Yaşamı, dışarıdan bakıldığında bir dönemin romanıdır; ama derine inince, aslında bir insanın iç dünyasında geçen bir sorgulamanın hikayesidir. Gorki bu eserde, sadece tarihsel olayları değil, insanın ne yapacağını bilemediği anlarda nasıl donup kaldığını da anlatır. Klim, eylemle düşünce arasında sıkışıp kalmış bir aydındır. Ne düzenin parçası olur, ne de onu yıkmak isteyenlerle tam anlamıyla bir araya gelir. Hep arada durur. Belki de bu nedenle Samgin, bir birey olarak değil, bir "durum" olarak karşımıza çıkar: Kendine, çağa ve hayata yabancı bir duruş. Gorki'nin bu karakterle sorduğu soru nettir: İnsan, değişen bir dünyada nerede durmalıdır? Her şey yıkılıp yeniden kurulur, ideolojiler yükselir, sloganlar atılır. Peki ya düşünen ama harekete geçemeyen insanlar? Onlar da tarihin bir parçası mıdır, yoksa sadece kalabalığın sessiz üyeleri mi? Klim'in varoluşu, bir tür içsel kaçıştır. O konuşmaz, bağırmaz, savaşmaz. Sadece düşünür. Bilindiği üzere en derin savaş, insanın kendi içinde verdiği savaştır. Bu anlamda romanımız, yalnızca bir hayatın değil, bir zihnin kıyısında gezinen varoluşsal boşluğun anlatısıdır. Klim Samgin'in Yaşamı, bir bireyin değil, insan olmanın ağırlığını taşıyan herkesin hikayesidir. Değişen dünyanın kaybolan sesini, Gorki Klim'le bize fısıldar: "Herkes devrim yapmaz; bazıları sadece düşünür."
Klim'in duruşu bana şu soruyu sordurdu: Bir insan her şeyi anlayabilir ama hiçbir şey yapmazsa, yine de var mıdır? Gorki bu sorunun cevabını vermez. Zaten vermek de istemez. Çünkü Klim bir cevaptan çok, bir sorunun kendisidir.
·
354 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.