Serinin ilk kitabını sırf burda kötüledir diye okumadım bu kitapta çok övüldü diye bunu okudum. Hiçbi şey kaybetmiyosunuz merak etmeyin bazı yorumlar gördüm ilk kitap okunmalı mı diye yani belki anlamadığım iki üç cümle vardır onun dışında her şey anlaşılırdı bence.
Bazen bazı kitapları eleştirirken o kitapların nasıl eleştirilmesi ya da nasıl yorumlanması gerektiğini bir ayırt etmek gerek. Bazı kitaplar vardır öyle darktır ve erkek karakter o kadar iğrençtir ki insan ister istemez dayanamayıp gerçek hayatla karşılaştırıp bunun ne kurgu kitap ne de gerçekte karşılaşmamız gereken karakterler olduğuna dair uzun uzun konuşmak gerekir. Ama bazı kitaplar da vardı ki, bu kitap gibi, kurgu bu deyip onun üzerinden sevip sevmediğimizi yorumlarız. Bu kitap benim için tam olarak öyle. Abartıp kızlar nasıl böyle tipleri seversiniz denecek bir kitap değil asla. Tamamen ayarında, sürekli çatışmalı bir ilişkinin olduğu bir kitap. Evet erkek karakter durduk yere birini vuruyo diğerini oldÜRüyo vesaire de yani diğer kitaplardaki iğrenç sapık tec@vüzcü tiplemelere baktığımızda bu adamın yaptıklarını kurgu olarak ayırıp diğerlerini ister istemez gerçeklikle mükayese edebiliyoruz.
Benim için bu kısımları hariç tamamen normal bir karakterdi. Ne sevdiği kadını zorladı ne de onu kandırdı. Travmalarından ve takıntılarından ötürü bunları göstermemek için sadece sert birisi olmak zorundaydı ve duygularını belli edemezdi. Kitabın her bir sayfası çatışmalarla dolu, sürekli birbirlerine laf soktukları için bi 200.cü bölümlerde gına geldi. Fakat kitap o kadar akıcı ki kendisini okutturdu. Çok önemli olaylar yok kitapta bir iki olay hariç onun dışında karakterlerin bir yerlerde birbirlerini görüp atışmalarına şahit oluyoruz. Allister’ın sevgisini dibine kadar hissediyoruz. Arada bir kadına karşı iğrendiğine dair yüz ifadelerini okusam da bana bu kısımlar enemies to lovers gibi hissettirdi. Gerçek bir iç çatışma yaşıyordu bize de bunu yansıttı. Ayrıca hal ve hareketlerinin kadına karşı neden böyle olduğuna dair de bir bir açıklamasını çok güzel yaptı. O nedenle iğrenme kısımları beni hem heyecanlandırıp hem de üzse de Allister’ı bu konuda anlıyoruz. Saçma sapan nedenler yok, saçma sapan bağlamlar yok, karakterlerin psikolojik savaşlarını ve geçmiş travmalarının şuanki oluşan karakterlerini anlamamızı çok net şekilde açıklamış. Ben karakterleri gerçekten çok sevdim, kitabın tek sıkıntısı hemen bitmesi. Sanki aşklarını daha uzun okumalıymışız gibi hissettirdi. Allister sanki daha çok şey söylemeliymiş, sanki içsel çatışmalarını daha çok okumalıymışız gibi hissettim. Daha doğrusu doymadım desem yeridir.
Kısacası monster üçlemesi yüzünden reading slumptaydım sağolsun, çook akıcı bir şekilde kendisini okuttu. Çevirenin eline sağlık çok güzel çevirmiş ne bir anlamsız cümle ne bir bağlamından kopuk cümle her şey kusursuzdu. Uzun zamandır ilk defa hiç bozuk kelimeler ya da yanlış yazılmış kelimelerin olmadığı bir kitap okudum. Herkesin eline sağlık. Keyifliydi okuması.
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.