Nietzsche’nin ebedi dönüş düşüncesi, aslında aynı hayatı tekrar tekrar yaşamak fikrini sevdirmek değildir bence. Daha çok, yaşadığımız her anı öyle dolu dolu yaşamamızı öğütlüyor ki, o anı sonsuz kere yaşamayı isteyebilelim. Yani mesele, hayatı öyle anlamlı kılmak ki, ona tekrar tekrar "Evet!" diyebilelim. Ama Ezgi, bu çağda bunu başarmak gerçekten zor. Her şeyin hızla tüketildiği, dikkatimizin sürekli dağıldığı bir dünyada, hangi anı gerçekten sahipleniyoruz ki onu sonsuz kez yaşamak isteyelim? Sen olsan, aynı hayatı, aynı detaylarla, aynı hatalarla sonsuz kez yaşamayı kabul eder miydin?