mavi tezer'in "en uzun yolculuk"u, yalnızca bir şiir kitabı değil; hayatın, iç dünyamızın ve zamanla şekillenen insan ruhunun sessiz ama derin bir haritası. kitap boyunca şiirlerin arasında gezindikçe, yazarın kelimelerle kurduğu incelikli dünya insana hem tanıdık hem de ürkütücü geliyor. çünkü her dize, insanın kendine dönük yaptığı en uzun yolculuğun izlerini taşıyor.
şiirlerde duygular yoğun ama abartısız; acı, sevgi, kayıp, umut ve kabulleniş arasında salınan bir dil hâkim. hayatın gündelik gerçekleri bazen bir pencereden sızan ışıkla, bazen bir vedanın sessizliğiyle anlatılıyor. mavi tezer’in kalemi, okuyucunun yüreğine dokunacak kadar sade ama iz bırakacak kadar güçlü.
bazı şiirlerde geçmişe dönüp kalmak isteyen bir hüzün, bazı satırlarda ise geleceğe dair cılız ama ısrarlı bir umut hissediliyor. en çok da “gitmek” ve “kalmak” arasındaki kararsızlık dikkat çekiyor. kitabın adı da bu yüzden çok yerinde: en uzun yolculuk, aslında dışarıya değil, içeriye yapılan bir gidişin adı.
sonuç olarak, mavi tezer bu kitabında sadece şiir yazmamış; her bir sayfaya insan olmanın karmaşık, kırılgan ve bir o kadar da güçlü yanlarını işlemiş. okuyucu olarak kendinizi birçok şiirde buluyor, bazı dizeleri uzun uzun düşündükten sonra sessizce kabul ediyorsunuz: evet, hayat da, şiir de böyle bir yolculuk.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.