¹Şeirlər də Tanrı kimi müqəddəs deyil daha
Simlərim qırılmış, simam lap qara
²Gülüstanam sanki, hər yerim xaraba
Ruhdaşlarımın daş olmuş ruhu o yana
Körpə qəlb anadan ayrı düşəndən məhkum olmuş əzaba
Kürdən dəliyəm, Xəzərdən daha virana
Yaşayıram..
Biçara..
³Simlərimi sarıya boyadım, bürüdüm günaha
Köklədim özümü sənin sinəndəki Tara
İllərdir haqqı dəyişmisən nahaqqa
Səhər günəşdən tez çıxıram daha
³Ki aldanmayasan günəş adlı o yandıran qadına
Yuxuna şəkər tozları, yenə az qalıbdır sabaha