D. N. Archeron Damla Nur Archeron’a – Sözcüklerin Nymphe’sine
Bizim gözümüzde sadece Damla…
Ama aslında yüreğinde Eira Morwen olan yazarımız.
Sözcüklerin fısıltısından, kelimelerin büyüsünden doğan bir nymphe’sın sen. Nehrin sessiz kraliçesi, su gibi akan, ama altındaki derinliğiyle ruhu sarhoş eden…
Yolun şimdiye kadar önüne çıkardıklarıyla harika işler başardın.
Gözümüzde bir ozansın; terk edilmiş öykülerin izini süren, kalbimize unutulmuş bir melodiyi yeniden hatırlatan bir ozan…
Gözümüzde mor pelerinli bir şövalyesin; Enyoras’la ekmeğini bölüşen, kılıcından çok kalemiyle savaşan bir yiğit…
Ve evet, sen bir Infelizsin. Ama aşkı uğruna ölüler diyarına girmedin; sen oraya unutulmuş büyülerin, hatırlanmayan şarkıların ve kaderine terk edilmiş öykülerin izini sürmek için girdin.
Çünkü sen sadece anlatmıyorsun, kurtarıyorsun.
Her cümle, her parça seni daha da büyü kılıyor.
Senin kaleminden dökülen her sözcük, fantastik dünyaya açılan bir kapının anahtarı. O anahtar bazen bir satır, bazen bir sessizlik, bazen de sadece Remington’un minicik kalbinin yeniden atması kadar sade ama kudretli Unutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler
Ve biz…
Senin yolculuğuna şahitlik eden şanslılarız.
Kalemini takip eden her göz, büyülü bir diyara adım atıyor.
Yol senden yana olsun, Damla.
Kelimen daim, büyün baki kalsın.
Ve biz, o nehrin kenarında, senin yeni bir öykü anlatmanı bekliyor olacağız…