Beni bu kitap Seul'ün orta yerinde yerel bir 'meyhane'de gözyaşları içinde bıraktı...
Nostalji, her zaman hayatımın parçası olmuştur. Çok sevdiğim Mahir Ünsal Eriş'in kitaplarında bu hissiyatı hep yaşıyorum. O yüzden bir başka seviyorum.
Bu kitap da bende hem bir sıcaklık hem de koca bir hüzün bıraktı...seyahatim sebebiyle uzun aralıklarla okuyabildiğim bu eşsiz kitabı ben de anneme göndermek isterim.
Altı çizili bir sürü cümle var ama bugünlere atıfla şu cümle beni biraz ağlattı:
"Hiç yüz vermeyen bir sevgiliyi sever gibi sevdiği güzel ülkesini faşizmin postalı altında ezdirmeye razı gelemezdi."
Bir sonraki kitabını iple çekiyorum.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.