Kitabın özeti: eğer kendini kaybettiysen, hangi adımı atacağını şaşdıysan kaybettiğini arayıpta bulamadığını çok uzakta aramamak lazım, dönüp kendi içine bi yolculuk yap.
Ben çokta kişisel gelişim kitaplarını okumayı sevebilen birisi değilim. Ancak Yan Pasaj yayınevinde basılan kitaplar gibi gelişim böyle güzel öykülerin arasına saklandıysa bi çırpıda bitiriyorum. Öyle çok şey öğrendim demem belki, ancak çok şeyi yeniden hatırlattı. Çok akıcı, acı tatlı ekşi bi kitaptı. 6 yıldır bir radyoda didinerek çalışan ve de kendinden çok şey veren Emma isimli bi radyo muhabiri bir gün bir yazarla röportaj yapar ve bu sayede yazarın yeni yayınlayacağı anketin deneme ekibine katılma şansı kazanır. "Kendini bulma yolculuğu" anketi.
“Kendini bulmaktan kastınız nedir?”
“Artık kaçmayı bir kenara bırakıp nihayet yaşamaya başlamak için kendini tanıması.”
Bu yolculuk 9 epostalık muazzam hatırlatıcılarla dolu bi yolculuktu. Kitap Küçük Prens'ten "Büyüklerin hepsi birer çocuktu (ama çok azı bunu hatırlar)" alıntısıyla başlıyor ve aslında ilk noktadan neyi unutmuş olduğumuzun kıvılcımları o andan bize hissettiriyor. Epostalar ilerledikce Emma da aslında başarılı olmaktan çok daha önemli adımı atmayı unuttuğunu anlıyor. Mutlu olmayı. Başkalarının nasıl tepki vereceğini bilemeyeceği gibi hayatın ne türden olaylar sunacağını öngörebilmez veya tahmin edebilmesi de mümkün değil. Öte yandan, karşısına çıkan olaylara vereceği tepkinin nasıl olacağını o belirleyebilir; Özgür iradesinin ve gücünün farkına varıyor. Artık hayatında fırtınanın dinmesini bekleyerek değil; yağmurun altında dans etmeyi öğrenerek yaşayacağı için kendisine söz veriyor.
"Hayat bize ardı ardına farklı seçenekler sunuyor ve uyandığımız andan itibaren bunlar arasından seçimler yapmaya başlıyoruz."
"İnsanlar şeyler yüzünden değil, şeyler hakkında bulundukları yargılar yüzünden acı çeker."
"Affederek, başkalarını yaptıkları şeylerin yükünden kurtarmış olmazsınız, her şeyden önce kendinizi bu yükten kurtarmış olursunuz."
"Küçükken annem bana hayatın sırrının mutluluk olduğunu söylerdi. Okulda, Büyüyünce ne olmak istediğimizi sorduklarında mutlu olmak istediğimi söyledim. Bana soruyu anlamadığımı söylediler, ben de onlara hayatı anlamadıklarını söyledim."~JOHN LENON
Kısacasın hepimizin hayatı anlamaya ihtiyacı var. Şans vermeniz gereken çok güzel bi kitaptı. Ve unutmamamız gereken bi nokta ~ "Başkalarına sevgi ışığı tuttğumuzda, ışıltısı en sonunda bize de sıçrar."
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.